GORZKIE MLEKO

La teta asustada

dramat, Peru/Hiszpania, 2009, 95 min

reżyseria: Claudia Llosa
obsada: Magaly Solier, Susi Sanchez, Efrain Solis

Laureat Złotego Niedźwiedzia i nagrody FIPRESCI na festiwalu w Berlinie w 2009 roku. Film pokazywany był na 5. festiwalu Filmy Świata Ale Kino! W roli głównej Magaly Solier, znana z debiutu Claudii Llosy "Madeinusa".

Bohaterką "Gorzkiego mleka" jest Fausta, młoda Indianka (Magaly Solier), która przyjeżdża z prowincji do Limy. Fausta cierpi na syndrom "gorzkiego mleka". Żyje w przekonaniu, że "zaraziła się" poprzez mleko swojej matki. Jednak nie jest to przypadłość spowodowana bakterią czy wirusem. Według andyjskiego mitu stan ten dotyka kobiety, które były wykorzystywane seksualnie lub gwałcone. Dzieci wykarmione ich mlekiem dziedziczą strach, który ograbia je z duszy. Kiedy umiera matka Fausty, uruchamia się łańcuch zdarzeń, które diametralnie odmienią życie dziewczyny. Wyjazd do Limy, praca u słynnej pianistki i konfrontacja z życiem w wielkim mieście staną dla niej swoistą podróżą w kierunku wyzwolenia. Niespodziewanie w Fauście zrodzi się chęć wyzbycia się lęku i odnalezienia radości życia.

"Gorzkie mleko" to ostatni film CLAUDII LLOSY, autorki "Madeinusy". Reżyserka opisuje go jako "symboliczną drogę od strachu do wolności". To opowieść o przebudzeniu, stopniowym odnajdowaniu własnej wartości. Film, podobnie jak "Madeinusa", zanurzony jest w indiańskiej magii i andyjskich mitach. Wspaniałe zdjęcia, a przede wszystkim nasiąknięta emocjami muzyka i śpiew głównej bohaterki, czynią z "Gorzkiego mleka" obraz pełen poetyki i liryzmu. Muzyka pełni w tym filmie szczególną rolę - staje się ścieżką do narodzin nowej Fausty, osoby wolnej, która znajduje w sobie siłę, by oswobodzić się z brzemion traumatycznej przeszłości.
Film otrzymał Złotego Niedźwiedzia i nagrodę FIPRESCI na MFF w Berlinie w 2009 roku, był również nominowany do Oscara w kategorii "najlepszy film nieanglojęzyczny".

Claudia Llosa Bueno urodziła się 15 listopada 1976 roku w Limie. Jest bratanicą słynnego peruwiańskiego pisarza Mario Vargas Llosy. Studiowała w Limie, a pod koniec lat 90. przeniosła się do Madrytu, gdzie otrzymała tytuł magistra filmu i reżyserii w Wyższej Szkole Sztuki i Spektaklu TAI (2001). Pod koniec studiów rozpoczęła pracę nad scenariuszem "Madeinusy", który zdobył nagrodę w kategorii "najlepszy scenariusz niepublikowany" na MFF Hawana 2003. Llosa zaczęła pracować w reklamie i telewizji dla peruwiańskich i zagranicznych firm. Potem założyła w Peru własną wytwórnię, Vela Films,w ramach której nakręciła swój pierwszy film, "Madeinusa" (2006).

FILM ZOSTANIE WYEMITOWANY Z MOŻLIWOŚCIĄ WYBORU WERSJI JĘZYKOWEJ (LEKTOR LUB NAPISY) I W FORMACIE 16:9

WASZE KOMENTARZE (8)

POKAŻ WSZYSTKIE

Bardzo dobry film z ciekawostkami egzotycznymi co niewatpliwie dodaje filmow kolorytu. A jednak czegos w tym filmie zabraklo by nazwac go wybitnym. Z tamtego Berlinale widzialem wiekszosc tych najwazniejszych filmow i uwazam ze chociazby "Co wiesz o Elly" bardziej zasluzyl na Zlotego Niedzwiedzia. Ale to juz tak zawsze jest z tymi nagrodami ze kazdy z nas ma inne zdanie :)
Jamal 08.05.2011

Jedyna w swoim rodzaju harmonijna mieszanka surowych górskich krajobrazów, realiów życia ubogich peruwiańskich Indian, ich wierzeń oraz swoiście zaadaptowanych naleciałości współczesnej popkultury, które dla nas mogą się jawić jako kwintesencja tandety, brzydoty i kiczu, a dla mieszkańców biednej dzielnicy Limy są często jedyną radosną rozrywką, na jaką ich stać. Wśród tego barwnego melanżu poznajemy główną bohaterkę filmu - młodą Indiankę Faustę. Niby niezwykłe zwierciadło skupia ona w sobie traumatyczne przeżycia swojej matki, jest smutna, milcząca i bojąca się świata. Jednak to tylko pozorna rezygnacja. Dziewczyna - jak się wydaje - od początku czuje, że ów lęk przed światem to tylko przejściowe doświadczenie wczesnej młodości, swoisty dowód wierności ukochanej matce oraz społeczności, pośród której żyje. Nie wie tylko, jak zacząć swoją drogę ku pełni życia. W tym trudnym uwalnianiu się od duchowej apatii pomaga Fauście zamiłowanie do muzyki, praca u snobistycznej arystokratycznej pianistki, która za artystyczne inspiracje słusznie płaci dziewczynie drogocennymi perłami, oraz dobry, doświadczony i cierpliwy człowiek - ogrodnik dbający o rośliny tejże arystokratki. Opowieść mądra, prawdziwa życiowo, chociaż z naszego europejskiego punktu widzenia pewnie trochę dziwna, i co ważne - z optymistycznym finałem.
Blue-Grey 14.05.2011

Dlaczego takie fajne filmy puszczacie tak późno w nocy i to w środku tygodnia?!? Człowiek chciałby sobie obejrzeć coś wartościowego, to nie może - bo rano do pracy... A wieczorem, kiedy można by coś obejrzeć, to nic tylko jakieś seriale... Nie można by tak np 0 22:00 chociaż? Albo jak już koniecznie musicie mieć taką dziwną manierę, żeby nadawać ambitne filmy w nocy, to niech to chociaż będzie weekend! Przecież tu nie chodzi o to, żeby nadać film dla samego nadania, tylko żeby ktoś to obejrzał!! Nie wiem, czy szanowna redakcja zdaje sobie z tego sprawę, ale nie wszyscy w Polsce to przedstawiciele wolnych zawodów...
#Eida 19.12.2011

TWÓJ KRÓTKI KOMENTARZ