Ale kino+
alekino+
Film. CANNES I HISTORIA

CANNES I HISTORIA

Cannes et l'histoire
dokument, Francja, 2002, 46 min.

Premiera w Ale kino+: 8.05.2005 r.
343

Cannes to bez wątpienia najważniejszy i najbardziej ceniony na świecie festiwal filmowy, a główna nagroda - Złota Palma (w przeszłości otrzymały ją m.in. takie filmy jak "Słodkie życie" Felliniego, "Powiększenie" Antonioniego, "Blaszany bębenek" Schlöndorffa, "Dzikość serca" Lyncha czy "Underground" Kusturicy) pozostaje wciąż marzeniem najsłynniejszych filmowców.

Canneński festiwal, choćby ze względu na niezwykle malownicze miejsce i imponującą listę gości kojarzy się więc głównie z przepychem i blichtrem symbolizowanym przez słynne czerwone dywany.

Twórcy dokumentu "Cannes i historia" próbują spojrzeć na festiwal inaczej: interesuje ich sposób, w jaki wydarzenia historyczne, społeczne i polityczne wpływały na przebieg canneńskiego święta kina i same filmy. O tym, że wpływ ten wpisany jest niejako w historię Cannes świadczy choćby fakt, że pierwszy festiwal miał się odbyć we wrześniu 1939 roku. Mimo długotrwałych i drobiazgowych przygotowań po ataku hitlerowskich Niemiec na Polskę z organizacji imprezy zrezygnowano - po raz pierwszy miłośnicy kina do Cannes zjechali się dopiero w roku 1946.

W filmie "Cannes i historia" wypowiadają się organizatorzy festiwalu, jego uczestnicy, filmowcy i historycy. Jedni podkreślają, że Cannes jest całkowicie obojętne na to, co dzieje się wokół niego i hołduje zasadzie "przedstawienie musi trwać" - dlatego właśnie w okresie niepokojów społecznych w latach 1948-1949 festiwal trwał nadal, podobnie jak w czasie wojny w Algierii w roku 1958 (obecni w Cannes dystrybutorzy martwili się ponoć, że ich dochody gwałtownie spadają). Inni twierdzą jednak, że festiwal jest wyczulony na sytuację zewnętrzną, o której zawsze gorąco dyskutuje się w kuluarach. Najlepszym tego przykładem jest rok 1968 - podczas gdy w Paryżu trwały zamieszki, a wojna domowa wisiała na włosku, Cannes rozpoczęło się zupełnie normalnie. Wkrótce jednak pojawiały się coraz wyraźniejsze głosy oburzenia wśród filmowców. Jean-Luc Godard wykrzykiwał: "Mówię o solidarności z robotnikami i studentami, a wy, durnie, o kadrowaniu i zbliżeniach", Roman Polański ironizował: "Jeśli chcecie dalej wyświetlać filmy, to i tak nikt się o tym nie dowie, bo ludzie mają w nosie festiwal". Efekt przeszedł do historii - festiwal przerwano, a mała rewolucja przyczyniła się m.in. do reformy Cannes i powstania nowych, ważnych sekcji.

W późniejszym okresie festiwal reagował na wydarzenia społeczno-polityczne w sposób różny. Podczas słynnej afery związanej z osobami przebywającymi we Francji bez kart stałego pobytu na festiwalu wyświetlany był specjalny 3-minutowy film o prawie tych osób do życia pośród Francuzów. Nie mniej ważny okazywał się dobór filmów odzwierciedlających poparcie dla określonych zjawisk społecznych. Gilles Jacob wspomina w filmie interesującą historię związaną z "Człowiekiem z marmuru" Andrzeja Wajdy. Jacob spotkał się z Wajdą w Warszawie, ale dla zmylenia towarzyszących im oficjeli obaj wymienili się pod stołem listami. Niedługo później do Cannes trafiły szpule z filmem Wajdy, ale w zadziwiających paczkach - by nie wzbudzać podejrzeń polskich władz widniał na nich napis: "Napluję na wasze groby".




SERIALE

Baptiste

Detektyw Julien Baptiste odszedł już jakiś czas temu na spokojną emeryturę. Kiedy przebywa wraz z żoną na wakacjach w Amsterdamie, dostaje telefon z prośbą o pomoc...


Zaczęło się w środę

Faith, walijska prawniczka, jest zmuszona przerwać przedłużony urlop macierzyński, gdy dowiaduje się o zaginięciu jej męża i partnera biznesowego, Evana. Gdy prawda o jego działaniach wychodzi na jaw, Faith toczy groźną walkę, aby chronić siebie i swoją rodzinę.


Alex. Brudny glina

Po śmierci swojego partnera, Alex postanawia wyjść na prostą. Jednak aby mu się...