Ale kino+
alekino+
Film. Carlos cz. 2

Carlos cz. 2


miniserial, Francja/Niemcy, 2010, 101 min.
reżyseria: Olivier Assayas
obsada: Ahmad Kaabour, Alexander Scheer, Christoph Bach, Edgar Ramírez, Fadi Abi Samra, Julia Hummer, Nora von Waldstatten
Premiera w Ale kino+: 14.12.2014 r.
5.00
343
5 głosy | 63 miejsce w rankingu
Carlos cz. 2

Rok 1975, siedziba OPEC w Wiedniu. Carlos na czele grupy 5 bojowników, lewicowców z niemieckich Komórek Rewolucyjnych i bojowników palestyńskich, w tym Anisa Naccache, opanowuje budynek OPEC.

Podczas akcji terroryści zabijają 3 osoby, ranią 7 i biorą 81 zakładników, w tym ministrów OPEC, towarzyszące im delegacje oraz obywateli Austrii. Żądają oddania im do dyspozycji samolotu i grożą zabiciem saudyjskich oraz irańskich zakładników. Żądanie zostaje spełnione, a terroryści zwalniają 41 Austriaków i odlatują z resztą zakładników do Algieru. Następnego dnia mają być już w Libii. Na słynnym zdjęciu Carlos i kilku Algierczyków idą po pasie startowym. Carlos ma krótką bródkę i beret, które sprawiają, że przypomina Che Guevarę. Wie, że operacja jest w połowie porażką, że zleceniodawcy zarzucą mu, że nie dokonał egzekucji na saudyjskim i irańskim ministrze przemysłu naftowego tak, jak było to ustalone. Jednak wydaje się zadziwiająco odprężony i obnosi się z uśmiechem zwycięzcy. Prasa i tajne służby wszystkich krajów kierują na niego wzrok. Nie ma jeszcze 30 lat, a jest jednym z najbardziej poszukiwanych ludzi na świecie. Po tym, jak oburzony jego niesubordynacją Wadie Haddad wydala go ze swojej organizacji, Carlos staje się najemnikiem na służbie państw, które mu najwięcej zapłacą. Najpierw Irak, potem Syria. Wkrótce zakłada bazę po drugiej stronie żelaznej kurtyny. Kursuje między Budapesztem i Berlinem Wschodnim, gdzie jest pod opieką Stasi. Pracuje z pozostałymi przy życiu bojownikami Komórek Rewolucyjnych, zwłaszcza Johannesem Weinrichem i jego kochanką Magdaleną Kopp, która wkrótce zostaje żoną Sancheza.

Odsiadujący dziś we Francji wyrok dożywotniego więzienia Iljicz Ramírez Sánchez urodził się w Wenezueli. Imię, na cześć radzieckiego wodza, nadał mu ojciec, zagorzały komunista, który braci Iljicza nazwał Lenin i Vladimir. Młody Sánchez wstąpił do narodowej partii komunistycznej i po ukończeniu liceum w Londynie trafił na studia do Moskwy. Stamtąd wyruszył do Bejrutu, gdzie w 1970 przyłączył się do Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny. Pod okiem specjalistów szkolił się w przeprowadzaniu zamachów bombowych, morderstw na zlecenie i porwań.

Od tego momentu losy Sáncheza śledzi wyprodukowany dla CANAL+ miniserial "Carlos". Reżyserię powierzono OLIVIEROWI ASSAYASOWI, niegdyś krytykowi filmowemu publikującemu w "Cahiers du cinéma", dziś znanemu i szanowanemu reżyserowi i scenarzyście. Assayas jest częstym bywalcem i jednym z ulubieńców Cannes. Jego trzy kolejne filmy - "Ścieżki uczuć" (2000), "Demonlover" (2002) i "Czysta" (2004) - były tam pokazywane w ramach Konkursu Głównego. Jak przyznaje sam Assayas, inspirację znajduje w filmach klasy B, a także w energii punk rocka oraz gatunkowym kinie azjatyckim.

Początkowe plany zakładały nakręcenie filmu, traktującego jedynie o okolicznościach schwytania terrorysty przez służby specjalne w Sudanie w 1994 roku. Projekt nie spodobał się jednak reżyserowi. Francuski twórca namówił producentów do poszerzenia spektrum wydarzeń i zbadania licznych tajemnic z życia Carlosa. Chciał ukazać Szakala nie tylko jako bezwzględnego terrorystę, ale także pionka w politycznej grze mocarstw. Śledztwo w sprawie przeprowadził dawny korespondent zagraniczny, dziś redaktor "Le Monde" Stephen Smith, który dotarł do tajnych akt wywiadu, do których wgląd został umożliwiony dopiero po upadku Muru Berlińskiego. Niektóre dialogi w filmie są oparte na nagraniach z taśm operacyjnych Stasi.

Assayas martwił się początkowo o to, czy znajdzie odpowiedniego aktora do roli Carlosa. Poprzeczka była ustawiona wysoko: "aktor musiał mieć silne ramiona i wielką charyzmę, aby udźwignąć to zadanie" - wspomina reżyser. Édgar Ramírez okazał się idealnym kandydatem, tym bardziej, że pochodził z tego samego regionu Wenezueli, co Ilich Ramírez Sánchez. Rola wymagała wielu poświęceń. Do końcowych scen filmu, dziejących się już w latach 90., gdy Szakal podupadał na zdrowiu i nie stronił od używek, aktor musiał przytyć ponad 15 kilogramów. Ramírez podszedł do swej pracy poważnie i z oddaniem. "Celem filmu było zdemistyfikowanie postaci Carlosa. Ten facet, któremu przypisuje się niezależność i możność planowania i organizowania wszystkich swoich zadań, w rzeczywistości nie był tak samodzielny i wolny. Przypisuje mu się rolę wielkiego manipulatora, podczas gdy sam wielokrotnie był marionetką w rękach polityków i zwierzchników" - opowiadał o swojej postaci Ramírez.

Produkcja została zrealizowana jednocześnie w wersji kinowej i w formie składającego się z 3 pełnometrażowych filmów miniserialu, który był pokazywany na festiwalu w Cannes. "Carlos" zdobył w 2011 roku Złoty Glob w kategorii najlepszy miniserial lub film telewizyjny, a wcielający się w tytułową rolę Edgar Ramírez był do tej nagrody nominowany i zdobył Cezara jako najbardziej obiecujący młody aktor.

Przebywający w więzieniu Iljicz Ramírez Sánchez wraz ze swoim prawnikiem mieli okazję przeczytać scenariusz. Obaj zdecydowanie sprzeciwili się emisji i dystrybucji filmu. Zarzucają twórcom zadawanie fałszu historii, co mogłoby mieć wpływ na procesy sądowe, na które nadal oczekuje terrorysta. Szczególnie nie spodobała im się scena ataku na siedzibę OPEC. Obrońca Sáncheza krytykuje metody ukazane w filmie: "Przedstawienie rozhisteryzowanych napastników wymachujących karabinami i straszących ludzi jest kompletnie nie na miejscu. Zdarzenia miały inny przebieg. To byli profesjonaliści, wysokiej klasy komandosi". W planach mają jednak wytoczenie sprawy o przyznanie Carlosowi tantiem za wykorzystanie jego historii przez scenarzystów.

ODCINKI

Carlos
Carlos cz. 1
Carlos cz. 3




SERIALE

W pułapce 2

Kontynuacja rewelacyjnego islandzkiego serialu "W pułapce".


Coincoin i Nieludzie

Szalony francuski serial komediowy. Cztery lata po premierze "Małego Quinquina"...


Belfer

Oryginalna produkcja CANAL+ w reżyserii Łukasza Palkowskiego z Maciejem Stuhrem w roli głównej.


Więzy krwi

Kameralny thriller psychologiczny o trudnych relacjach rodzinnych.