Już wkrótce zapraszamy na nową stronę Ale kino+ w ramach serwisu CANAL+ telewizja przez internet. Informujemy jednocześnie, że strona zmieni swoją formę, a niektóre materiały i funkcjonalności nie będą dostępne.
Ale kino+
alekino+
Film. Diaz

Diaz

Diaz, non pulire questo sangue
dramat, Francja/Włochy/Rumunia, 2012, 122 min.
reżyseria: Daniele Vicari
obsada: Claudio Santamaria, Davide Iacopini, Elio Germano, Emilie De Preissac, Jennifer Ulrich, Monica Bîrlădeanu, Monica Bîrlădeanu, Ralph Amoussou
Premiera w Ale kino+: 9.08.2013 r.
5.00
343
10 głosy | 55 miejsce w rankingu
Diaz

Filmowa rekonstrukcja wydarzeń ze szczytu G8 w Genui w 2001 roku, kiedy to policja brutalnie zaatakowała i pojmała kilkudziesięciu antyglobalistycznych demonstrantów. Przejmujący portret ciemnej strony europejskiej demokracji.

Jest rok 2001, trwa szczyt państw G8 we włoskiej Genui. W mieście, oprócz debatujących polityków, pojawiają się tłumy demonstrujących alterglobalistów, a służby porządkowe szykują się do interwencji. Podczas zamieszek ginie jeden z aktywistów, ale to nie koniec dramatu. Ostatniego dnia imprezy, na chwilę przed północą, kilkuset policjantów wdziera się do budynku szkoły Diaz, w której rezyduje 90 osób - przeciwników szczytu wraz z grupką dziennikarzy. Przebywają tam głównie studenci z całej Europy, będący uczestnikami antyszczytu pod hasłem "Inny świat jest możliwy". Właśnie szykują się do snu, kiedy policja napada na nich z bronią, rzekomo w poszukiwaniu terrorystów. Nie pomagają uniesione na znak kapitulacji ręce mieszkańców szkoły, zaczyna się pełen zaskakującej, niekontrolowanej agresji, policyjny atak. Napastnicy nie zważają na to, kogo okładają pałkami, biją wszystkich bez względu na płeć, czy wiek. Następnie przewożą demonstrantów do koszar, gdzie przetrzymują ich przez kilka dni bez postawienia zarzutów.

Film włoskiego reżysera średniego pokolenia DANIELE VICARIEGO jest, jak mówił sam twórca, opowieścią o tym, jak zawodzi demokracja. Pełen pasji, dynamicznie filmowany obraz nie stara się być obiektywną powściągliwą relacją z wydarzeń. Wciąga widza w sam środek dramatycznych wydarzeń, skupia się na samym ataku i pokazuje z bliska trudną do zrozumienia policyjną przemoc dokonywaną w majestacie prawa. A wszystko zgodnie z opublikowaną swego czasu w "Guardianie" wstrząsającą relacją Nicka Daviesa. Taki zabieg zmusza widzów do emocjonalnego zaangażowania, czemu dali wyraz uczestnicy Berlinale 2012, gdzie film zdobył Nagrodę Publiczności.

W filmie Vicari zatrudnił międzynarodową ekipę mało znanych aktorów, co wzmacnia paradokumentalny charakter relacji. Użył również fragmentów autentycznych materiałów filmowych. Uznałem je za niezbędne, by zaalarmować widzów: uwaga, to tylko film, ale w niektórych momentach historii pewne rzeczy, które zdrowy rozsądek każe nam uważać za niemożliwe, stają się możliwe. I nie da się ich powstrzymać - mówił reżyser w jednym z wywiadów. Film wzbudził we Włoszech ogromne dyskusje, jednak do dziś zaledwie kilku policjantów biorących udział w napaści usłyszało zarzuty, a niektórzy wręcz dostali awans. W tej sytuacji film Vicariego zdaje się jedynym zadośćuczynieniem dla tych, którzy ucierpieli w ataku.


CZYTAJ BLOG FILMOWY BARTOSZA ŻURAWIECKIEGO




SERIALE

Zdążyć przed zmrokiem

Podmiejski las, w którym giną dzieci. Tajemnicę morderstw rozwiązuje detektyw Rob Reilly. Aby dojść prawdy, musi skonfrontować się z przeszłością...


Po katastrofie

Kim jest Emilie? Zagadka tożsamości osoby, która jako jedyna przeżyła lotniczą katastrofę w szwajcarskich Alpach...


Wypadek

Wybuch na budowie. Ofiary i pytanie, kto jest odpowiedzialny za nieszczęście. Polly Bevan poruszy sumieniami nie tylko lokalnej wierchuszki...