Ale kino+
alekino+
Film. FANNY I ALEKSANDER

FANNY I ALEKSANDER

Fanny och Alexander
film obyczajowy, Szwecja/Francja/Niemcy, 1982, 181 min.
reżyseria: Ingmar Bergman
obsada: Allan Edwall, Bertil Guve, Borje Ahlstedt, Pernilla Allwin
Premiera w Ale kino+: 22.12.2009 r.
5.00
343
5 głosy | 433 miejsce w rankingu
FANNY I ALEKSANDER
1
2

Jeden z najpiękniejszych a zarazem ostatnich filmów Ingmara Bergmana - barwna, oniryczna, pełna magii i bogata w znaczenia opowieść o dzieciństwie, pamięci i wyobraźni.

Akcja toczy się na początku XX wieku. Liczna rodzina Ekdahlów należy do szczęśliwych i zamożnych, uwielbia wspólne święta i celebrowanie rozmaitych uroczystości. Ekdahlowie cieszą się życiem, są nieodrodnymi dziećmi belle epoque. Nestorką rodziny i jego dobrym duchem jest Helena (Gunn Wållgren). Jej ulubieńcami są wnuki - Aleksander (Bertil Guve) i jego siostra Fanny (Pernilla Allwin). Nagła śmierć ojca dzieci przerywa tę sielankę. Matka (Ewa Fröling) Fanny i Aleksandra nieoczekiwanie związuje się z surowym pastorem Vergerusem (Jan Malmsjö), który pod maską sługi bożego skrywa oblicze niebezpiecznego religijnego fanatyka. Duchowny zamyka swoją nową rodzinę w ponurym domu i z wolna ogranicza kontakty brata i siostry z ukochaną babcią i resztą Ekdahlów. Demoniczny Vergerus zamierza utemperować przyzwyczajone do wolności dzieci i całkowicie podporządkować je swojej woli. Szczególnie nie znosi nadwrażliwego Aleksandra, który wciąż żyje na granicy fantazji i jawy. Opowieści chłopca Vergerus traktuje jak kłamstwa i próbuje tępić z sadystyczną przyjemnością, zaś bierny opór dziecka tylko podsyca nienawiść pastora. Pewnego dnia Helena razem ze swoim przyjacielem, kabalistą Jacobim (Erland Josephson), postanawiają wykraść dzieci z rąk okrutnego duchownego.

INGMAR BERGMAN wielokrotnie pokazywał w swoich filmach stosunki rodzinne - jednak w "Fanny i Aleksandrze" po raz pierwszy robi to z czułością i sympatią. Rodzina Ekdahlów nigdy się nie kłóci, jest niezwykle solidarna i nawet nieślubne dzieci witane są w niej z radością. Ojciec (Börje Ahlstedt) Fanny i Aleksandra jest dyrektorem Teatru - umiera na scenie odgrywając rolę Ducha ojca Hamleta. Skłonnemu do marzeń Aleksandorowi cała historia z Vergerusem będzie się kojarzyć z dramatem Szekspira, w którym matka odgrywa rolę Gertrudy, złowrogi pastor zaś Klaudiusza. Sam chłopiec widzi siebie oczywiście jako duńskiego księcia.

Bergman przyznaje się do wprowadzania do filmu wielu wątków autobiograficznych - porte parole reżysera jest Aleksander, przyszły artysta, widzący świat na podobieństwo wielkiego spektaklu. Rozsądna Fanny jest dla brata oparciem. Można się domyślać, że tak będzie w dalszym dorosłym życiu. Ale i ludzie stąpający twardo po ziemi, jak Helena, potrzebują fantastów. Związek Heleny z bujającym stale w obłokach uroczym Jacobim jest tego najlepszym przykładem.

"Fanny i Aleksandra" uważa się za nostalgiczną historię o dzieciństwie. W słynnej scenie, w której Helena rozmawia ze zmarłym synem, kobieta mówi o tym, jak szybko mija czas i jak z całego pobytu na tym świecie pamięta się najlepiej tylko najwcześniejsze lata. Wszystko inne się zaciera. Bergman podsumowując pracę nad filmem powiedział, że pragnął "zrobić zapierające dech w piersiach salto mortale i z podniesioną głową opuścić arenę". I mistrz zrealizował swój zamiar w imponującym stylu. W 1983 r. Amerykańska Akademia Filmowa nie miała kłopotu z wyborem laureata Oscara dla najlepszego filmu zagranicznego - Bergman był kandydatem bezkonkurencyjnym. "Fanny i Aleksander" otrzymał także statuetki za zdjęcia, scenografię i kostiumy.




SERIALE

Zdążyć przed zmrokiem

Podmiejski las, w którym giną dzieci. Tajemnicę morderstw rozwiązuje detektyw Rob Reilly. Aby dojść prawdy, musi skonfrontować się z przeszłością...


Po katastrofie

Kim jest Emilie? Zagadka tożsamości osoby, która jako jedyna przeżyła lotniczą katastrofę w szwajcarskich Alpach...


Wypadek

Wybuch na budowie. Ofiary i pytanie, kto jest odpowiedzialny za nieszczęście. Polly Bevan poruszy sumieniami nie tylko lokalnej wierchuszki...