Ale kino+
alekino+
Film. MĘSKI, ŻEŃSKI: 15 SCEN Z ŻYCIA

MĘSKI, ŻEŃSKI: 15 SCEN Z ŻYCIA

Masculin, féminin: 15 faits précis
dramat, Francja/Szwecja, 1966, 99 min.
reżyseria: Jean-Luc Godard
obsada: Chantal Goya, Jean-Pierre Leaud, Jean-Pierre Léaud, Marlene Jobert, Michel Debord
Premiera w Ale kino+: 4.07.2005 r.
4.50
343
9 głosy | 502 miejsce w rankingu

Jeden z najważniejszych obrazów w dorobku papieża Nowej Fali Jean-Luca Godarda - film o kobietach, mężczyznach, seksie, polityce oraz kinie; ideowy manifest pokolenia zwanego "dziećmi Karola Marksa i coca-coli".

W kinie Godarda dramaturgia i klasycznie pojęta fabuła odgrywały zawsze rolę drugorzędną. "Męski, żeński" nie jest wyjątkiem. Historia jest właściwie banalna; oto młody dziennikarz Paul (Jean-Pierre Léaud) wędruje od jednej paryskiej kawiarni do drugiej. Wypija hektolitry kawy, wypala tony papierosów, deklaruje się jako komunista, wygłasza radykalne polityczne komentarze, maluje transparenty i wywrotowe hasła, z pasją dyskutuje o kinie i z jeszcze większym zapałem o seksie, a przede wszystkim uwodzi dziewczyny. Jego najnowszym celem jest wschodząca gwiazdka muzyki pop imieniem Madeleine (w tej roli popularna we Francji w latach 60. rock'n'rollowa piosenkarka Chantal Goya).

Jako inspirację scenariusza swojego filmu JEAN-LUC GODARD przywoływał dwa opowiadania Guy de Maupassanta - literacki pierwowzór jest jednak tak dalece przetworzony, że jego ślady odnajdą w "Męskim, żeńskim" tylko najwytrawniejsi znawcy literatury francuskiej. Dla wielu krytyków ten film jest kwintesencją kina Jean-Luca Godarda. Reżyser swoim zwyczajem podzielił projekcję na rozdziały (tu jest ich piętnaście). Poszczególne części filmu składają się na mozaikę scen, epizodów i rozmów, z których wyłania się nie tyle spójna fabuła, ile zapis stanu ducha europejskiej młodzieży połowy lat 60. W powietrzu czuje się już nadchodzącą obyczajowo-polityczną rewoltę roku 1968. Godard opowiada o pokoleniu rozbawionym i rozpolitykowanym, przejętym radykalnymi lewicowymi ideałami, a z drugiej strony ulegającym wpływom kultury pop, zafascynowanym Ameryką i jednocześnie zapalczywie ją krytykującym. Paul i Madeleine dużo rozprawiają o komunizmie i rewolucji, ale jeszcze więcej o seksie i filmach; ich prawdziwą pasją jest nie polityka lecz miłość, a także kino. To ono podpowiada młodym ludziom wzorce zachowań. Godard pozwala sobie na ironiczne auto-cytaty - Paul pozuje na bohatera, którego kreował Belmondo w kultowym "Do utraty tchu". Godard, twórca Nowej Fali, pokazuje generację, która na filmach tego nurtu zdążyła się wychować.

"Męski, żeński" robi wrażenie filmu zaskakująco współczesnego i nowocześnie pomyślanego. Na kilka dekad przed manifestem Dogmy 95, Godard prowadzi kamerę z ręki, sięga po język filmu dokumentalnego, kręci w zastanym oświetleniu, umieszcza akcję w prawdziwych plenerach i czasie rzeczywistym. "Męski, żeński" otrzymał kilka nagród na festiwalu w Berlinie, między innymi wyróżnienie dla Godarda i Srebrnego Niedźwiedzia dla Jean-Pierre Leauda za rolę Paula. Niektóre zawarte w filmie hasła, jak określenie pokolenia lat 60. "dziećmi Marksa i coca-coli", na trwałe weszły do języka współczesnej kultury. Podobny status ma zresztą cały obraz Godarda - błyskotliwy, zabawny, prowokacyjny, mistrzowsko wyreżyserowany "Męski, żeński" to ikona Nowej Fali i jeden z najbardziej wpływowych filmów gorącej dekady, w której powstał.




SERIALE

Baptiste

Detektyw Julien Baptiste odszedł już jakiś czas temu na spokojną emeryturę. Kiedy przebywa wraz z żoną na wakacjach w Amsterdamie, dostaje telefon z prośbą o pomoc...


Zaczęło się w środę

Faith, walijska prawniczka, jest zmuszona przerwać przedłużony urlop macierzyński, gdy dowiaduje się o zaginięciu jej męża i partnera biznesowego, Evana. Gdy prawda o jego działaniach wychodzi na jaw, Faith toczy groźną walkę, aby chronić siebie i swoją rodzinę.


Alex. Brudny glina

Po śmierci swojego partnera, Alex postanawia wyjść na prostą. Jednak aby mu się...