Ale kino+
alekino+
Film. NA BIAŁYCH GRZYWACH FAL

NA BIAŁYCH GRZYWACH FAL

Scene at the Sea
dramat obyczajowy, Japonia, 1991, 101 min.
reżyseria: Takeshi Kitano
obsada: Hiroko Oshima, Kuroudo Maki, Nenzo Fujiwara, Sabu Kawahara
Premiera w Ale kino+: 18.01.2004 r.
4.00
343
24 głosy | 1085 miejsce w rankingu

"Na białych grzywach fal" to trzeci film wyreżyserowany przez supergwiazdę japońskich mediów, Takeshiego Kitano - i pierwszy, w którym ten wszechstronny artysta, komik, pisarz i filmowiec, nie wystąpił jako aktor.

Po debiutanckim filmie "Violent Cop" z 1989 r. i zrealizowanym rok później "Boiling Point", TAKESHI KITANO obwołany został odnowicielem japońskiego kina akcji. Tymczasem, ku zaskoczeniu fanów, w "Na białych grzywach fal", Kitano nie tylko nie pojawił się jako aktor, lecz zrezygnował także z wątków sensacyjnych. W swoich pierwszych filmach reżyser łączył kontemplacyjny nastrój filozofii Zen z czarnym humorem i niespodziewanymi eksplozjami gwałtownej, pokazywanej z sadystycznym wręcz naturalizmem przemocy. W "Na białych grzywach fal" pozostała sama kontemplacja - Kitano nakręcił film wyciszony, hipnotyzującą filmową medytację.

Bohaterem "Na białych grzywach fal" jest Shigeru, głuchoniemy chłopak pracujący jako śmieciarz w nadmorskiej miejscowości. Pewnego dnia Shigeru znajduje na śmietniku połamaną deskę surfingową. Bohater naprawia ją, i choć nigdy przedtem nie miał do czynienia z tym sportem, ze wszystkich sił stara nauczyć się surfowania. Wraz ze swoją niesłyszącą dziewczyną Takako codziennie pojawia się na plaży i uparcie ćwiczy. Wysiłki głuchoniemego chłopca budzą początkowo wesołość miejscowych, zwracają jednak uwagę właściciela lokalnego sklepu surfingowego, który postanawia pomóc Shigeru wyposażając go w sprzęt i ucząc podstaw pływania na desce. Sklepikarz zachęca też bohatera do wzięcia udziału w amatorskich zawodach.

Gdyby film "Na białych grzywach fal" był realizowany w Ameryce, dalszy rozwój akcji łatwo byłoby przewidzieć. Jak w wielu innych filmach sportowych Shigeru doskonalił by się w surfingu, aby na końcu odnieść sukces, oczywiście po wcześniejszym pokonaniu piętrzących się trudności i własnych ograniczeń. Kitano idzie rzecz jasna w mniej oczywistym kierunku; w jego filmie, podobnie jak w filozofii Zen, której wpływy widać silnie w kinie tego reżysera, osiąganie celów nie ma tak naprawdę wielkiego znaczenia. Razem ze swoimi stałymi współpracownikami, operatorem Katsumi Yanagishimą i kompozytorem Jo Hisaishi, reżyser prowadzi narrację niemal bez dialogów (bohaterami są przecież głuchoniemi) i bez spektakularnych wydarzeń, budując akcję z pięknych obrazów, muzyki i subtelnych metafor, które składają się na dzieło będące filmowym odpowiednikiem lapidarnej, ale przebogatej w znaczenia poezji haiku.




SERIALE

Zdążyć przed zmrokiem

Podmiejski las, w którym giną dzieci. Tajemnicę morderstw rozwiązuje detektyw Rob Reilly. Aby dojść prawdy, musi skonfrontować się z przeszłością...


Po katastrofie

Kim jest Emilie? Zagadka tożsamości osoby, która jako jedyna przeżyła lotniczą katastrofę w szwajcarskich Alpach...


Wypadek

Wybuch na budowie. Ofiary i pytanie, kto jest odpowiedzialny za nieszczęście. Polly Bevan poruszy sumieniami nie tylko lokalnej wierchuszki...