Ale kino+
alekino+
BIOGRAFIE SŁAWNYCH AKTORÓW I REŻYSERÓW

Helen Mirren

Helen Mirren

reżyser/aktorka

data ur.: 26.07.1945 r.
kraj pochodzenia: Anglia
miejsce: Chiswick

Mirren - sexy, pełna klasy, ostra jak brzytwa i zabawna jednocześnie. Gra wspaniałe role w wieku, w którym większość aktorek zostaje odstawiona na boczny tor. Została wyróżniona wieloma nagrodami (m.in. Oskar, 4 nagrody BAFTA, 3 Złote Globy, 4 Emmy, 2 nagrody dla najlepszej aktorki na Festiwalu Filmowym w Cannes oraz nagroda dla najlepszej aktorki Festiwalu Filmowego w Wenecji), a mając 65 lat, pozwoliła sfotografować się nago w wannie, po czym została okrzyknięta Najlepszym Ciałem 2011.

Helen Mirren, a właściwie Illiana Lydia Petrovna Mironova, to córka Rosjanina (Vasiliya Petrovicha Mironova, syna rosyjskiego dyplomaty, arystoraty) i Angielki (Kathleen Rogers, córki rzeźnika). Jej ojciec zmienił nazwisko rodowe na brzmiące bardziej szkocko - Mirren i wiódł zwyczajne, robotnicze życie (był kierowcą taksówki, egzaminatorem na prawo jazdy i urzędnikiem w ministerstwie transportu). Rodzina Mirren była bardzo katolicka i wychowywała ją restrykcyjnie, narzucając Helen zawód nauczycielki. Uczęszczała zatem do szkoły dla dziewcząt im. Świętego Bernarda, gdzie brała udział w szkolnych przedstawieniach, a wieczorami uczyła się w londyńskim New College of Speech and Drama.

Wbrew rodzicom w wieku 18 lat wzięła udział w przesłuchaniu do National Youth Theatre i została przyjęta. Mając 19 lat, została członkinią Royal Shakespeare Company i już rok później zaskarbiła sobie zainteresowanie prasy, brawurowo wcielając się w postać szekspirowskiej Kleopatry (podobno w trakcie jednego z przedstawień przebiegła nago przez scenę). Grała na scenie, miała już agentkę i znajomości w artystycznym światku. Wyfrunęła z rodzinnego, katolickiego gniazdka i bardzo intensywnie nadrabiała 20-letnie zaległości -zmieniała chłopaków, spędzała całe noce na przyjęciach, próbowała narkotyków.

Zagrała olbrzymią ilość ról teatralnych, m.in. Castię w "The Revenger's Tragedy" (1966), Dianę we "Wszystko dobre, co się dobrze kończy" (1967), Kresydę w "Troilusie i Kresydzie" , Febe w "Jak wam się podoba" (1968), Julię w "Dwóch szlachcicach z Werony" (1970), Tatianę we "Wrogach" Maksyma Gorkiego i tytułową rolę w "Pannie Julii" (1971) Augusta Strindberga. Przez parę kolejnych lat odgrywała też szekspirowskie role, jednak żadne z nich nie przyniosły jej większego rozgłosu. Ze względu za całkowity brak pruderii i chęć do pokazywania ciała była znana jako "The Sex Queen of Stratford". W karierze pomógł jej trochę występ w "Szczęśliwym człowieku" Lindsaya Andersona, to wciąż jednak nie było to. W 1972 roku zdecydowała się dołączyć do eksperymentalnego teatru Petera Brooka, z którym przemierzała Afrykę i rezerwaty Indian, grając w sztuce "The Conference of the Birds". Po powrocie zagrała w "Makbecie" (1974-75) postać Lady Makbet, Maggie, gwiazdę rocka, w spektaklu muzycznym "Teeth'n'Smiles" (1976) - za tę rolę została uhonorowana przez londyńskich krytyków nagrodą dla najlepszej aktorki. Na swoim koncie ma też rolę królowej Małgorzaty w "Henryku VI" i tytułową rolę w "Księżnej d'Amalfi" (1981). Zaś w 1989 roku u wcieliła się w postać właścicielki eleganckiego butiku oraz prostytutkę. Prawdziwy sceniczny przełom w karierze Helen nastąpił dopiero w 1995 roku: zagrała na Broadway'u u boku Johna Hurta i Josepha Fiennesa w sztuce Iwana Turgieniewa "Miesiąc na wsi". Za swoją rolę otrzymała nominację do najważniejszej nagrody teatralnej świata - Tony Award (w kategorii: najlepsza aktorka w sztuce). Do tej nagrody była nominowana jeszcze raz w 2002 roku, kiedy to wystąpiła razem z Sir Ianem McKellenem w przedstawieniu Strindberga "Taniec śmierci".

Na wielkim ekranie zadebiutowała w 1967 roku rolą w "Herostratusie". W następnym filmie pomógł jej Szekspir - u boku Judi Dench zagrała Hermię w "Śnie nocy letniej". W 1979 roku pojawiła się w "Kaliguli", z Malcolmem McDowellem w roli tytułowej i Peterem O'Toolem - Tyberiuszem. Krytycy ogłosili go czystym filmem pornograficznym, mimo dużej dawki przemocy. Po tym eksperymencie filmowym, Mirren wróciła do bardziej ambitnego repertuaru. John Boorman zaoferował jej rolę Morgany w mistycznej historii o legendzie Świętego Grala i Rycerzach Okrągłego Stołu - "Excalibur" (1984). Film wzbudził prawdziwą sensację w Cannes: do dziś uchodzi za najwybitniejszy obraz poświęcony legendom arturiańskim, a Helena otrzymała pierwszą nominację do Saturna. Ten sukces sprawił, że Mirren zaczęła otrzymywać coraz ciekawsze propozycje, m.in. rolę w kontrowersyjnym "Calu" - opowieści o romansie starszej Włoszki z młodym irlandzkim terrorystą (Złota Palma w Cannes). W 1985 roku Mirren zagrała u Taylora Hackforda, reżysera "Białych nocy" (opowieść o rosyjskim tancerzu skazanym na wygnanie), który stał się jej partnerem życiowym. Następnie wystąpiła u boku Harrisona Forda w "Wybrzeżu Moskitów" Petera Weira i u awangardowego reżysera Petera Greenawaya w filmie "Kucharz, złodziej, jego żona i jej kochanek". W dalszych latach (1991-2006) Mirren grała z powodzeniem rolę pani detektyw Jane Tennison w serialu telewizyjnym "Główny podejrzany" (nagroda Emmy dla najlepszej aktorki, nominacja do Złotego Globu). Seroal opowiadał o policjantce, która rozwiązuje trudne zagadki kryminalne, zmagając się jednocześnie z alkoholizmem i samotnością.

Kolejny istotny moment w karierze przyszedł wraz z 1994 rokiem, kiedy to aktorka zagrała w "Szaleństwie króla Jerzego". Za rolę królowej Charlotty Mirren po raz drugi zdobyła w Cannes nagrodę dla najlepszej aktorki, a także otrzymała swoją pierwszą nominację do Oscara i kolejną do nagrody BAFTA. W późniejszych latach widzieliśmy ją w tak różnorodnych produkcjach jak: "Intensywna terapia" (1997) Sidneya Lumeta, "Książę Egiptu" (podłożyła głos królowej), "Pasja Ayn Rand" (nagroda Emmy dla najlepszej aktorki), "Jak wykończyć Panią T.?" (1999), "Obietnica", "Nie ma takiej rzeczy" Hala Hartleya.

Od 2001 roku Helen Mirren coraz częściej nominowana jest do wielkich nagród. Za rolę pokojówki w "Gosford Park" (2001) otrzymała nominacje do Oscara i Złotego Globu dla najlepszej aktorki drugoplanowej, a także do nagrody BAFTA. Za "Dziewczyny z kalendarza" - nominacje do Złotego Globu i Europejskiej Nagrody Filmowej dla najlepszej aktorki), a za film "Rzymska wiosna Pani Stone" (2003) - nominacje do Złotego Globu i Emmy. W tym czasie została też uhonorowana tytułem szlacheckim za zasługi dla brytyjskiego teatru.

Następnie nadeszły iście królewskie lata, role i nagrody. W miniserialu "Elżbieta I" wykreowała rolę tytułową potężnej Elżbiety I Tudor, za którą odebrała nagrodę Emmy i Złoty Glob (2005). Następnie ukazała na wielkim ekranie prawdziwą twarz Elżbiety II w filmie "Królowa" Stephena Frearsa. Film, pozwalający wszystkim zwykłym śmiertelnikom podglądać tydzień z życia brytyjskiej monarchii, widzieli chyba wszyscy. I nikt nie może mieć wątpliwości, że rola Mirren była rolą wybitną. Sama Mirren stwierdziła, że udział w tym projekcie był "największą lekcją pokory w jej życiu", a prawdziwy deszcz nagród (w końcu Oskar i 16 innych nagród, m.in. Złoty Glob, nagrodę BAFTA, Europejską Nagrodę Filmową oraz tytuł dla najlepszej aktorki Festiwalu Filmowego w Wenecji) usytuował ją wśród gwiazd największego formatu.

W 2009 roku zagrała w biograficznym dramacie o Lwie Tołstoju, "Ostatnia stacja", i za rolę Zofii Tołstoj otrzymała kolejną nominację do Oscara oraz do Złotego Globa oraz wiele innych prestiżowych nominacji. W wieku 64 lat (2010) wzięła udział w rozbieranej sesji zdjęciowej promującej "Ranczo miłości" w reżyserii jej męża Taylora Hackforda. Efekt mógłby zawstydzić wiele ekranowych gwiazd, młodszych od Helen o trzy dekady.

Można ją było podziwiać także w adaptacji szekspirowskiej "Burzy" (nominacja do Satelity) i w kinowym przeboju "Red" (2010) - historii o emerytowanych agentach CIA, którzy w obliczu zagrożenia wracają do gry (m.in. Bruce Willis). Helen Mirren gra w niej agentkę XXX, która po zakończeniu służby stała się idealną panią domu. Gotuje, sprząta, uprawia ogród. Raz na jakiś czas przyjmuje zlecenie wyeliminowania kogoś. Mirren przyznaje, że świetnie się bawiła, robiąc ten film.

W 2011 roku w komedii "Arthur" zagrała z powodzeniem nianię kochliwego miliardera, a w "Hitchcocku" (2012) u boku Hopkinsa stworzyła świetną kreację żony reżysera "Psychozy" i "Ptaków". Do tej pory była za te role nominowana do Złotego Globa.

W 2013 zobaczymy ją w dogrywce "Red 2" wraz z doborową obsadą.

Od 1986 związana (w 1997 wzięli ślub) z amerykańskim reżyserem Taylorem Hackfordem. Mieszkają w Los Angeles. Nie mają dzieci. Na lekcji biologii obejrzała film edukacyjny o ciąży i porodzie i ten jeden mały moment zabił w niej na zawsze wszelkie uczucia macierzyńskie. Ateistka.

WYBRANA FILMOGRAFIA AKTORA

premiery w: Alekino+ CANAL+
2019 Szybcy i wściekli: Hobbs i Shaw 09.05.2020 r.
2015 Niewidzialny wróg 07.01.2017 r.
2015 Złota dama 28.06.2016 r.
2014 Podróż na sto stóp 31.01.2016 r.
2013 Red 2 26.07.2014 r.
2012 Hitchcock 26.01.2014 r.
2010 Burza 01.07.2012 r.
2010 Dług 29.12.2012 r.
2010 Ranczo miłości 16.11.2011 r.
2010 Red 03.12.2011 r.
2010 W Brighton 05.08.2012 r.
2009 Ostatnia stacja 22.01.2012 r.
2009 Stan gry 27.12.2015 r. 15.08.2010 r.
2006 Królowa 22.12.2012 r. 23.03.2008 r.
2004 MAMA NA OBCASACH 20.02.2010 r.
2004 ROZRACHUNEK 16.09.2019 r. 02.04.2006 r.
2003 DZIEWCZYNY Z KALENDARZA 19.03.2010 r.
2002 RZYMSKA WIOSNA PANI STONE 26.05.2001 r.
2001 Gosford Park 21.07.2012 r.
2000 Zielone palce 07.10.2006 r. 11.05.2004 r.
1994 SZALEŃSTWO KRÓLA JERZEGO 17.03.2002 r.
1989 Kucharz, złodziej, jego żona i jej kochanek 21.09.2004 r.


WYBRANA FILMOGRAFIA REŻYSERSKA

premiery w: Alekino+ CANAL+
2001 NA KRAWĘDZI 29.01.2003 r.

Ranking

Ranking reżyserów:
suma punktów: 5
średnia: 5,00
miejsce w rankingu: 786
Ranking aktorów:
suma punktów: 87
średnia: 4,58
miejsce w rankingu: 547




SERIALE

Sprawy Jacka Taylora: Zakonnica i Lucyfer

Jeden z najbardziej kontrowersyjnych epizodów w historii Kościoła katolickiego -...


Trupia farma

Zbrodnia zawsze pozostawia ślad, o czym przekonana jest charyzmatyczna patolog,...


Biuro ochrony

Uhonorowane w 2009 roku nagrodą Emmy "Biuro ochrony" to emocjonujący serial...