Ale kino+
alekino+
BIOGRAFIE SŁAWNYCH AKTORÓW I REŻYSERÓW

Louis Malle

reżyser

data ur.: 30.10.1932 r.
kraj pochodzenia: Francja
miejsce: Thumeries, Francja

Wybitny reżyser, ale przede wszystkim niezwykle barwna, pełna sprzeczności osobowość. Louise Malle był m.in. jednym z jurorów, który - obok Polańskiego - przerwał festiwal w Cannes w 1968 roku.

W 1952 roku 20-letni Louis Malle napisał zadziwiający "List do Szatana": "Panie Ciemności! Ja, Louis Malle oddaję ci duszę i przyrzekam być twoim wiernym sługą, jeśli przez pięć lat zapewnisz mi sukcesy w kinie i w miłości". Szybko zresztą ta ekscentryczna prośba została spełniona.

W niespełna pięć lat później Malle miał już na koncie kilka burzliwych romansów, Złotą Palmę w Cannes za współreżyserię oceanicznego filmu dokumentalnego "Świat milczenia" (1956), nagrodę Delluca za znakomity debiut "Windą na szafot" (1957) oraz Srebrnego Lwa w Wenecji za skandalizujących "Kochanków" (1958), po których mówił: "Kiedy w kinie pokazuje się kobietę i mężczyznę w chwili prawdy, gdy mogą być już tylko sobą, operator robi zwykle najazd na okno - moje nowe podejście polega więc na tym, że pokazuję okno dużo później".

Już jako młodzieniec Malle fascynował się dramatami Ionesco, czytał Sartre'a i Alberta Camus. Miał szczęście do poznawania słynnych osób - Ionesco spotkał za kulisami teatru, wspólnie z Cousteau prowadził wielomiesięczne badania podwodne do "Świata milczenia", a Bressonowi asystował przy "Ucieczce skazańca" (1956). Gdy na specjalny pokaz "Windą na szafot" zaprosił Milesa Daviesa, przyjechał cały zespół - po zakończeniu projekcji muzyk poprosił, by Malle rozpoczął emisję raz jeszcze, a w tym czasie on będzie z kolegami improwizował: tak narodziła się słynna ścieżka dźwiękowa do filmu.

Louis Malle doskonale czuł ducha czasu i znakomicie wpisywał się w powstałą na przełomie lat 50. i 60. koncepcję "kina autorskiego". Chociaż Godard i Truffaut wypowiadali się o jego pierwszych filmach z uznaniem, sam Malle nie należał do środowiska "Cahiers du Cinema" - uważany za jednego z twórców francuskiej Nowej Fali różnił się od jej słynnych reżyserów tym, że nie odżegnywał się od tradycji, ale otwarcie do niej nawiązywał. Stąd właśnie wziął się jego chłodny, elegancki, "kaligraficzny" - jak mówiono - filmowy język, dla którego kontrapunktem były szokujące tematy i skandaliczne opowieści.

W "Życiu prywatnym" (1962) wykorzystał zmysłowość Bridgitte Bardot, by stworzyć film o gwieździe, która z powodu sławy traci prywatność, w "Błędnym ogniku" (1963) opowiedział o nieudanym literacie-alkoholiku, który postanawia się zastrzelić, a w autobiograficznych "Szmerach na sercu" (1971) sportretował bohatera, którego łączy z matką kazirodczy związek. Próbował różnych gatunków, m.in. zwariowanej komedii ("Zazie w metrze" z 1960 roku), ale arcydzieła stworzył, gdy sięgał po dramat - choćby nakręcony w "amerykańskim" okresie "Atlantic City" (1980) z Susan Sarandon czy nagrodzony Złotym Lwem w Wenecji "Do zobaczenia, chłopcy" (1987).

WYBRANA FILMOGRAFIA REŻYSERSKA

premiery w: Alekino+ CANAL+
1994 WANIA NA 42 ULICY 27.10.2006 r.
1992 Skaza 10.04.2017 r.
1989 MILOU W MAJU 07.09.2000 r.
1987 DO ZOBACZENIA CHŁOPCY 10.03.2003 r.
1980 ATLANTIC CITY 29.12.2002 r.
1974 LACOMBE LUCIEN 10.10.2003 r.
1971 SZMERY W SERCU 19.10.2000 r.
1968 TRZY KROKI W SZALEŃSTWO 28.02.2000 r.
1965 VIVA MARIA! 15.10.2005 r.
1959 ZAZIE W METRZE 05.12.2000 r.
1957 Windą na szafot 27.04.2015 r.

Ranking

Ranking reżyserów:
suma punktów: 37
średnia: 4,63
miejsce w rankingu: 249




SERIALE

Sprawy Jacka Taylora: Zakonnica i Lucyfer

Jeden z najbardziej kontrowersyjnych epizodów w historii Kościoła katolickiego -...


Trupia farma

Zbrodnia zawsze pozostawia ślad, o czym przekonana jest charyzmatyczna patolog,...


Biuro ochrony

Uhonorowane w 2009 roku nagrodą Emmy "Biuro ochrony" to emocjonujący serial...